Βάλε την πολυθρόνα αλλιώς

Updated: Nov 15

Η δεύτερη καραντίνα δεν είναι σαν την πρώτη. Εγώ προσωπικά δεν μπορώ να την συνηθίσω και μάλιστα ενώ έχω πάρα πολύ δουλειά μπροστά από τον υπολογιστή με την GarlicMother αλλά και με το νέο project που ξεκινάει το επόμενο διάστημα την "Miss Boon" και θα έλεγε κανείς πως είναι πολύ ωφέλιμο όλο αυτό για μένα...κι όμως ο χρόνος σταματά, οι ώρες δεν περνάνε και νιώθω πως και η δουλειά δεν βγαίνει.



Οι κινήσεις μου είναι τόσο καλά μελετημένες κάθε μέρα που καταντά τόσο μονότονο και φοβερά εξαντλητικό. Τι στο καλό...δεν θα βρω τίποτα καλό να σας πω;

Έχω αποκτήσει όμως δύο νέες γωνιές στο σπίτι μου, το οποίο και λατρεύω "Thank God", που για κάποιο λόγο μου αλλάζουν αμέσως διάθεση με το που τις επισκέπτομαι. Παρένθεση..είναι μεγάλο πράγμα να αισθάνεσαι όμορφα στο σπίτι σου, έστω σε μια γωνιά του, που να είναι ακριβώς όπως την θες όποτε την θες. Πόσο μάλλον τώρα που περνάμε τόσο χρόνο εδώ μέσα. Κλείνω την παρένθεση.


Ανακαίνιση συμβαίνει στο δικό μου σπίτι...όχι μεγάλη αλλά απαραίτητη. Πολλά πράγματα δεν είναι στη σωστή τους θέση και όσο να με αποδιοργανώνει αυτό -κλασσικό λιοντάρι- προσπαθώ να βρω την καλή πλευρά του μπερδέματος αυτού. Το mac έχει έρθει στην τραπεζαρία και όλα μοιάζουν τόσο λάθος. Αν όμως ξανακοιτάξεις...η τραπεζαρία είναι φέτος δίπλα στο χριστουγεννιάτικο δέντρο, κάτω από ένα πολύ όμορφο φωτιστικό με ήπιο φως, δίπλα στην πανέμορφη κουζίνα μου και το καλύτερο; Κάτω από το δέντρο, μονίμως η κόρη μου να χαζεύει τα στολίδια, να τα ξεκρεμά, να μου δίνει και κανά φιλάκι που και πού και να μου κρατάει συντροφιά χωρίς καμία γκρίνια. Τελικά το mac να το αφήσω εδώ;




Το σαλόνι χωρίζεται στην μέση με ένα καναπέ που έχει τοποθετηθεί κάθετα. Πίσω από αυτό τον πράσινο βελούδινο καναπέ, ένα ωραίο χαλί με ένα πολύ απλό ΙΚΕΑ επιπλάκι (τύπου βιβλιοθήκη) και την γνωστή κίτρινη πολυθρόνα του ίδιου καταστήματος να κοσμεί την γωνία αυτή. Το επιπλάκι με βοηθάει γιατί έχει στο πάνω μέρος τα απαραίτητα δικά μου βιβλία και στο κάτω τα απαραίτητα επιλεκτικά παιχνίδια της μπέμπας που χρησιμοποιεί όταν βρίσκεται στο σαλόνι (άλλο τεράστιο θέμα..τα παιχνίδια στο σαλόνι). Στο χαλί, κυλιόμαστε, φιλιόμαστε, παίζουμε, χαλαρώνουμε. Η κίτρινη πολυθρόνα όμως στέκεται εκεί και με περιμένει πότε θα την χρειαστώ. Και δεν αργεί πολύ η στιγμή αυτή. Το φασόλι με θέλει εκεί, λίγο να μετακινηθώ από το σημείο αυτό, χαλάει τον κόσμο. Τι να κάνει η μαμά που δεν αντέχει άλλο να πατάει πλήκτρα σε ένα μικρό πιάνο που αντί για το ντο, ρε, μι βγάζει ήχους αγελάδας; Κάθεται σε αυτή την πολυθρόνα που μόλις άλλαξε θέση στο σαλόνι, βάζει λίγο κρασί, παίρνει και το βιβλίο της...και όλοι ξαφνικά στο σπίτι είμαστε ευχαριστημένοι.




Θέλει η υπομονή η καραντίνα παιδιά. Ο εγκλεισμός, όλοι στον ίδιο χώρο για πολλές ώρες, η εξαντλητική ξεκούραση, φέρνει στη επιφάνεια προβλήματα και περίεργες συμπεριφορές που σε κανονικούς ρυθμούς δεν θα υπήρχαν.

Τα οικονομικά μας είναι δύσκολα. Αν όμως σου περισσεύουν έστω και 10 ευρώ αντί για 2 πακέτα τσιγάρα, πάρε μια ανθοδέσμη. Και αν για σένα το τσιγάρο είναι η μόνη σου παρηγοριά-το σέβομαι και το κατανοώ- βάλε την πολυθρόνα αλλιώς




ΥΓ: Τι διαβάζω; Στον κήπο του Επίκουρου του Irvin D. Yalom για πολλοστή φορά και γιατί με κάνει να θυμάμαι τι έχω και τι δεν πρέπει να φοβάμαι (το πιο καθοριστικό βιβλίο για εσένα που πολεμάς τις φοβίες σου και ζεις με κρίσεις πανικού)

Τι ακούω; Την λίστα Second cup coffee από Κασετόφωνο στο repeat. Πάτα ΕΔΩ



Subscribe to My Newsletter

YOU CAN ALSO FIND ME ON 

  • Instagram
  • Facebook
  • YouTube
  • Pinterest